Η σημασία της συνάντησης της 10ης Ιανουαρίου 2011

Τη Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011, θα γίνει η συνάντηση των φίλων και υποστηρικτών της δημοτικής κίνησης "πορτοκαλί". Είναι γνωστό ότι η κίνησή μας συμμετείχε στο συνδυασμό "δικαίωμα στην πόλη" με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιώργο Καμίνη και ότι είχε συνεισφορά στην τελική νίκη του συνδυασμού. Τους δύο σχεδόν μήνες που έχουν ακολουθήσει την εκλογή του Γιώργου Καμίνη έχουν γίνει αρκετά πράγματα που αφορούν και το πορτοκαλί. Ο επικεφαλής του, ο Τάσος Αβραντίνης, έχει διορισθεί Αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας, μέλη του πορτοκαλί συμμετέχουν στο επιτελείο του νέου Δημάρχου, όπως και σε σημαντικές θεματικές ομάδες για το νέο Δήμο (πληροφορική, ακίνητα, διαχείριση κρίσεων), ενώ κάποιες προτάσεις του πορτοκαλί (λ.χ. το Δημοτικό Πανεπιστήμιο) έχουν λάβει μια κατ' αρχήν έγκριση και πρέπει να τρέξουν. Στη συνάντηση της Δευτέρας θα μπορέσει να γίνει η σχετική ενημέρωση και η καταγραφή της διάθεσης για συμμετοχή από τους φίλους μας.

Επίσης, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε τα οργανωτικά ζητήματα της περαιτέρω λειτουργίας του πορτοκαλί, για να παραμείνουμε ως συγκροτημένη δημοτική κίνηση με δυνατότητα παραγωγής προγραμματικού λόγου για τα δημοτικά. Εν πολλοίς, δηλαδή, η συνάντηση της Δευτέρας θα επηρεάσει την πορεία του πορτοκαλί τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες.

Για τους λόγους αυτούς καλούμε όσους θέλουν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση του μέλλοντος του πορτοκαλί, όσους θέλουν να συμμετάσχουν στην προσπάθειά του που γίνεται και στο πλαίσιο της νέας δημοτικής αρχής, να έλθουν τη Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011, στα γραφεία της "Δράσης", στη Βασιλίσσης Σοφίας 98Α - πρώτος όροφος. Θα παρευρίσκεται και ο Αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας, ο Τάσος Αβραντίνης, ο οποίος θα ενημερώσει και για το έργο που προτίθεται να προσφέρει και για τη βοήθεια που θα χρειασθεί.

Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε!

Νομικές συμβουλές προς τον Γιώργο Αμυρά

Ο Γιώργος Αμυράς και ο συνδυασμός "Επιμένουμε Αθήνα" με σημερινό δελτίο τύπου ζητούν από τον Γιώργο Καμίνη να τοποθετηθεί στο ζήτημα της ανακήρυξης ενός, αντί για δύο, δημοτικών συμβούλων από την παράταξή του. Ως στέλεχος του "πορτοκαλί" που αναμείχθηκα και στην προεκλογική εκστρατεία του συνδυασμού "δικαίωμα στην πόλη" παρέχοντας και νομικές συμβουλές (για τις οποίες ούτε ζήτησα, ούτε έλαβα αμοιβή), αλλά και επειδή έχω συναντηθεί δύο φορές προσωπικά με τον Γιώργο Αμυρά, τον έχω γνωρίσει και εκτιμώ πραγματικά την προσπάθειά του, αλλά και έχω διαβάσει την πρώτη απόφαση (ΠολΠρΑθ 1162/2010), θέλω να του κάνω κάποιες επισημάνσεις σε καθαρά νομικό επίπεδο.

1. Η διάταξη του νόμου (άρθρο 34 ν. 3852/2010) είναι σαφής: 

"2. ... Ο αριθμός των έγκυρων ψηφοδελτίων του διαιρείται σε κάθε εκλογική περιφέρεια με το εκλογικό του μέτρο και ο συνδυασμός καταλαμβάνει τόσες έδρες όσο είναι το ακέραιο πηλίκο της διαίρεσης. 

Εάν ο συνδυασμός εξακολουθεί να δικαιούται έδρες στο δημοτικό συμβούλιο, ο αριθμός τους συμπληρώνεται με τη διάθεση ανά μίας από κάθε εκλογική περιφέρεια, όπου διατηρεί το μεγαλύτερο, κατά φθίνουσα σειρά, αδιάθετο υπόλοιπο ψηφοδελτίων.

Στην περίπτωση κατά την οποία δεν έχουν ανακηρυχθεί υποψήφιοι του σε μια εκλογική περιφέρεια, οι έδρες αυτές παραμένουν κενές, δεν προσκυρώνονται στον επιτυχόντα συνδυασμό σύμφωνα με την παράγραφο 6 του παρόντος και μειώνεται ανάλογα ο αριθμός των μελών του δημοτικού συμβουλίου."

Η διάταξη αυτή επισημαίνεται και στο αιτιολογικό της πρώτης (υπ' αριθμόν 1162/2010) αποφάσεως - το Δικαστήριο αναφέρει ρητώς και στο αιτιολογικό της πρώτης αποφάσεως ότι ο συνδυασμός του Γιώργου Αμυρά στερείται τη μια από τις δύο έδρες του.

2. Η πρώτη απόφαση έχει, στο διατακτικό της, δύο διαφορετικές λίστες εκλεγέντων δημοτικών συμβούλων. Έχει δηλαδή και εκλεγέντες δημοτικούς συμβούλους ανά εκλογικό διαμέρισμα (οπότε και δίνει μόνο μία έδρα στο συνδυασμό του Γιώργου Αμυρά), αλλά και εκλεγέντες δημοτικούς συμβούλους με βάση τον αριθμό των σταυρών που έλαβαν, ανεξαρτήτως δημοτικής κοινότητας. Έτσι, στην πρώτη απόφαση δεν υπήρχε μόνο μια (λάθος) λίστα, αλλά δύο λίστες υποψηφίων, διαφορετικές μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σαφής ανακήρυξη της μιας ή της άλλης ομάδας δημοτικών συμβούλων.

Η αντινομία αυτή στο διατακτικό της αποφάσεως οφείλεται στην παρερμηνεία της παρακάτω διάταξης (άρθρο 44 § 1 ν. 3852/2010):

"β. Με την ανωτέρω απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ανακηρύσσονται οι τακτικοί και αναπληρωματικοί σύμβουλοι της κάθε εκλογικής περιφέρειας κάθε συνδυασμού.

γ. Με την ίδια απόφαση ανακηρύσσονται οι τακτικοί σύμβουλοι κάθε συνδυασμού σύμφωνα με τον αριθμό των σταυρών προτίμησης που έχουν λάβει στο σύνολο της εδαφικής περιφέρειας του δήμου."

Το Δικαστήριο εσφαλμένως υπέλαβε ότι η ανακήρυξη που γίνεται υπό γ. καταλαμβάνει όλους τους υποψηφίους και έτσι έβγαλε διαφορετικό κατάλογο, στον οποίον κατέταξε τους υποψηφίους βάσει του αριθμού των σταυρών που έλαβαν στο σύνολο του Δήμου. Όμως, ορθή ερμηνεία της περ. γ. είναι ότι οι τακτικοί (και όχι αναπληρωματικοί) σύμβουλοι που έχουν ήδη αναδειχθεί κατατάσσονται (για λόγους μεταξύ τους αρχαιότητας, η οποία παίζει ρόλο σε περιπτώσεις αναπλήρωσης κ.λπ.) βάσει του συνόλου των σταυρών που έχουν λάβει. Δεν προβλέπει ο νόμος δεύτερο, ανεξάρτητο τρόπο ανάδειξης των συμβούλων - αλλιώς θα ήταν σαν να προβλέπει δύο διαφορετικούς τρόπους εκλογής παράλληλους μεταξύ τους. Άλλωστε, στο άρθρο 34 ο ν. 3852/2010 αναφέρει σαφώς τον τρόπο κατανομής των δημοτικών συμβούλων ανά δημοτικό διαμέρισμα, με αποτέλεσμα η διάταξη του άρθρου 44 § 1 γ. να μην εισφέρει κάτι διαφορετικό. Προς άρση οποιασδήποτε αμφιβολίας για την πρόθεση του νομοθέτη, μπορεί κανείς να καταφύγει και στην αιτιολογική έκθεση του νόμου. Aπό την έκθεση αυτή είναι σαφής η πρόθεση του νομοθέτη να ενισχύσει την τοπική αντιπροσωπευτικότητα των δημοτικών κοινοτήτων.

Εν πάση περιπτώσει, και ανεξαρτήτως του λόγου που προκάλεσε το σφάλμα, δεν μπορούσε να γίνει ορκωμοσία με βάση την υπ' αριθμόν 1162/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών όχι επειδή ανακήρυσσε τους "λάθος" συμβούλους, αλλά επειδή δεν ήταν σαφές ποιους συμβούλους ανακήρυσσε, δεδομένου ότι είχε δύο διαφορετικούς καταλόγους. Για το λόγο αυτό και ήταν αναγκαία η διόρθωσή της (η οποία προβλέπεται ως διαδικασία στο άρθρο 315 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), ώστε να είναι γνωστό ποιοι θα κληθούν στην ορκωμοσία. 

Εξυπακούεται ότι η αντιφατικότητα στην απόφαση και η καθυστέρηση στην έκδοσή της δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποιον από τους συνδυασμούς.

3. Η διορθωτική απόφαση (ΠολΠρΑθ 1215/2010) κινήθηκε σύμφωνα με την ορθή, κατά την άποψή μου, ερμηνεία του νόμου*. Ωστόσο, ο Γιώργος Αμυράς αμφισβητεί την ερμηνεία της. Ενδεχομένως να αμφισβητεί και τη συνταγματικότητα των παραπάνω διατάξεων του ν. 3852/2010. Ζητεί από τον κ. Καμίνη να του υποδείξει πώς μπορεί να διεκδικήσει τα δίκαιά του. Δεν χρειάζεται να του το πει ο κ. Καμίνης, το λέει ο νόμος (άρθρα 45 και επόμενα): έχει δικαίωμα εντός 7 ημερών από την ανακήρυξη να ασκήσει ένσταση στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκεί θα μπορέσει να προβάλει τη δική του άποψη για την ερμηνεία του νόμου ή για πιθανή αντισυνταγματικότητά του. Κατά της απόφασης που θα εκδώσει το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο, εάν δεν τον δικαιώσει, μπορεί να ασκήσει και αίτηση αναιρέσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Εάν και πάλι το αποτέλεσμα δεν είναι ευνοϊκό γι' αυτόν, μπορεί να καταφύγει (ενδεχομένως) στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τι δεν μπορεί να κάνει; Ασφαλιστικά μέτρα - επειδή ο νόμος ρητώς προβλέπει ότι η ένσταση δεν συνεπάγεται την αναστολή της ανακήρυξης των υποψηφίων. Σκοπός του νόμου είναι η μετάβαση στη νέα δημοτική αρχή να γίνεται όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Έτσι, εάν δικαιωθεί εκ των υστέρων ο Γιώργος Αμυράς στα ένδικα βοηθήματά του, θα καταλάβει την επιπλέον έδρα.

Με βάση όλα τα παραπάνω, η συμβουλή μου προς τον Γιώργο Αμυρά είναι:

α. να μη θεωρεί ότι οι δικαστές του έκλεψαν την έδρα - το πρόβλημα βρίσκεται στον ίδιο το νόμο (και θα ώφειλε να το γνωρίζει όταν κατήρτιζε τους συνδυασμούς του).

β. να διαβάσει προσεκτικά την πρώτη από τις δύο αποφάσεις, τόσο στην αιτιολογία της (όπου αναφέρει ότι δεν δικαιούται τη δεύτερη έδρα), όσο και στο διατακτικό της, όπου ανακηρύσσει τους συμβούλους με δύο διαφορετικούς τρόπους.

γ. εάν το θεωρεί σκόπιμο, να καταθέσει αύριο ή μεθαύριο ένσταση, στην οποία θα επικαλείται διαφορετική ερμηνεία των άρθρων 34 και 44 ν. 3852/2010 ή, ενδεχομένως, αντισυνταγματικότητα των διατάξεων αυτών (ή ό,τι άλλο κρίνει σκόπιμο ο συνάδελφός μου που θα τον εκπροσωπήσει).

[πιθανότατα με τον ίδιο τρόπο να κινηθούν και οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι που θεωρούν ότι κακώς με τη διορθωτική απόφαση έχασαν την έδρα τους]

* Πρέπει, πάντως, να σημειώσω ότι συμφωνώ με το Δελτίο Τύπου της Δράσης, σύμφωνα με το οποίο ο νόμος είναι αποτρεπτικός για ακομμάτιστες υποψηφιότητες, όπως αυτή του Γιώργου Αμυρά, και ότι πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει (και ενδεχομένως να τίθενται και κάποια ζητήματα συμβατότητάς του προς το Σύνταγμα, αλλά αυτό θα ήταν μεγάλη συζήτηση).


Addendum (28 Δεκεμβρίου 2010, 10.30): Σε συνεντεύξεις του στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και στον 9,84 fm ο Γιώργος Αμυράς δήλωσε ότι είχε υποψηφίους "ανά διαμέρισμα" αλλά και υποψηφίους "ενιαίους" για το σύνολο του Δήμου. Φοβάμαι πολύ ότι δεν έχει διαβάσει καλά το νόμο (στον οποίο έχω παραπομπή παραπάνω). Οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι (και όχι μόνο οι υποψήφιοι των δημοτικών κοινοτήτων) αναδείχθηκαν υποχρεωτικώς ανά δημοτική κοινότητα (το τέως δημοτικό διαμέρισμα), όπως ξέρουν και όλοι, όσοι ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές, δεδομένου ότι ο διαχωρισμός αυτός φαινόταν και πάνω στα ψηφοδέλτια.

Πορτοκαλί προοπτικές

Στο "πορτοκαλί" παρέχεται μια μοναδική ευκαιρία: να συμμετάσχει στην ομάδα που θα διοικήσει το Δήμο για τα προσεχή χρόνια υπό τον Γιώργο Καμίνη. Είναι πλέον η ώρα που καλούμαστε να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας σε μελέτη, φαντασία, δημιουργικότητα, πειστικότητα. Είναι η ώρα που καλούμαστε να αναδείξουμε τα πλεονεκτήματα των προτάσεών μας, αυτών που εκφράσαμε στον προγραμματικό μας λόγο. Είναι η ώρα που θέλουμε πλέον να ξεχωρίσουμε μέσα στην ίδια την ομάδα που συμμετέχουμε όχι σαν άτομα, ούτε καν σαν ιδεολογία, αλλά ως φορείς φρέσκων, εφαρμόσιμων ιδεών.

Το πορτοκαλί στηρίζεται από τη Δράση και τη Φιλελεύθερη Συμμαχία: δύο κομματικούς φορείς, τους οποίους χαρακτηρίζει η παραγωγή καινοτόμου πολιτικού λόγου. Ως "πορτοκαλί" προσπαθήσαμε να καταγράψουμε ένα πρόγραμμα με λύσεις πρακτικές, χωρίς κόστος, χωρίς αύξηση του μεγέθους του Δήμου, με σκοπό την ελάφρυνση και όχι την επιβάρυνση των δημοτών, με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτησή τους, με σκοπό την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Αθήνας. Ζητούμε από όλους τους φίλους μας να μας συνδράμουν στην προσπάθειά μας, ζητούμε ιδέες, ζητούμε κριτική, ζητούμε αντιδράσεις, ζητούμε φρεσκάδα, ζητούμε ζωντάνια.

Ένα από τα συνθήματα που είχαμε προεκλογικά ήταν το "Vero possumus", η λατινική παράφραση του "Yes, we can!" του Obama. Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, νοιώθουμε ότι μπορούμε, με τη βοήθεια και των φίλων μας, να τα καταφέρουμε! Να συμβάλουμε στη διοίκηση του Δήμου δημιουργικά και να βοηθήσουμε, για να γίνει η ζωή μας στην Αθήνα καλύτερη.

Ο Γιώργος Καμίνης, οι μετανάστες και κάποια πράγματα που δεν ξέρουμε ή που κάνουμε πως δεν ξέρουμε

Ο απερχόμενος επέλεξε την τελευταία εβδομάδα να επικεντρωθεί σε ένα θέμα, το οποίο είναι περίπλοκο, έχει παραμέτρους νομικές και άλλες που απαιτούν πολλή μελέτη για να κατανοηθούν, έχει πολλές επιπτώσεις στη ζωή των δημοτών και προσφέρεται για λάσπη - κατηγόρησε (όχι μόνος του, αλλά το ποιοι τον συνεπικουρούν είναι ενδεικτικό του επιπέδου, στο οποίο έχει πέσει) τον Γιώργο Καμίνη ότι, λίγο ως πολύ, αυτός δημιούργησε το πρόβλημα με τους παράνομους μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας με τις "αποφάσεις" που ελάμβανε ως Συνήγορος του Πολίτη.

Φυσικά, είναι ντροπή αυτοί που άσκησαν εκτελεστική εξουσία (σε επίπεδο κεντρικό, αλλά και σε επίπεδο Δήμου) να εγκαλούν για τη δημιουργία του προβλήματος τον επικεφαλής μιας αρχής που δεν έχει εξουσία, αλλά μόνο γνωμοδοτικές δυνατότητες. Ο Συνήγορος του Πολίτη δεν λαμβάνει "αποφάσεις", δεν εκδίδει εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Εκτελεστές πράξεις εκδίδει η κυβέρνηση και ο Δήμος (και νομοθετεί η Βουλή, για όσους έχουν ξεχάσει τα στοιχειώδη για το πώς λειτουργεί το πολίτευμά μας). Και αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα, που δεν προστατεύουν αποτελεσματικά τα σύνορα, που στέλνουν όλους, όσοι εισέρχονται λαθραία, με εισιτήριο άνευ επιστροφής στο κέντρο της Αθήνας (και πουθενά αλλού στην Ελλάδα), αυτοί που δεν εφαρμόζουν καν την υφιστάμενη σχετική νομοθεσία, αυτοί προσπαθούν να κρύψουν τις ευθύνες τους, επικαλούμενοι μια δήθεν φιλο-μεταναστευτική στάση του Συνηγόρου του Πολίτη.

Πώς την τεκμηριώνουν αυτή τη στάση; Σε ποιες συγκεκριμένες γνωμοδοτήσεις (και όχι "αποφάσεις") μπορεί να βρουν κάποια στάση του Συνηγόρου του Πολίτη που αφίσταται της νομιμότητας; Φυσικά, δεν αναφέρονται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά ο απερχόμενος έχει βγάλει την Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη του 2007 (αυτή φαίνεται ότι έχει, κατά την άποψή του, το περισσότερο υλικό που μπορεί να διαστρεβλώσει εις βάρος του συνυποψηφίου του) και αναφέρεται στις προτροπές του Συνηγόρου για την τήρηση των προθεσμιών που προβλέπει ο νόμος και που είναι σύμφωνες με τις διεθνείς συνθήκες για την εξέταση των αιτημάτων για χορήγηση πολιτικού ασύλου. Η προτροπή αυτή παρουσιάζεται διαστρεβλωμένη ως εξής: δήθεν ο Συνήγορος προέτεινε να χορηγείται μαζικά πολιτικό άσυλο σε όλους τους παράνομους μετανάστες, με αποτέλεσμα η εγκατάστασή τους στο κέντρο της Αθήνας να γίνει μόνιμη.

Είναι εξοργιστικό πόσα επιμέρους ψέματα περιέχει αυτή η πρόταση.

1ο ψέμα: η προτροπή αφορά τους παράνομους μετανάστες. Στην πραγματικότητα, αφορά όσους ζητούν πολιτικό άσυλο. Η υποχρέωσή μας να παρέχουμε πολιτικό άσυλο σε όσους πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις προκύπτει από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη σχετική εσωτερική νομοθεσία. Μάλιστα, το πολιτικό άσυλο είναι συνέχεια του αρχαιοελληνικού θεσμού της ικεσίας. Η προτροπή, λοιπόν, έχει να κάνει με όσους ισχυρίζονται ότι ήλθαν στην Ελλάδα επειδή διώκονται για τις πεποιθήσεις τους, τη θρησκεία τους, την καταγωγή τους ή τη φυλή τους στη χώρα τους. Δεν αφορά όσους ήλθαν στην Ελλάδα για οικονομικούς λόγους.

2ο ψέμα: η προτροπή είναι να γίνονται δεκτές οι αιτήσεις πολιτικού ασύλου. Στην πραγματικότητα, η προτροπή είναι να τηρείται η προθεσμία που θέτει ο νόμος και, σε περίπτωση που ο αιτών δεν πληροί τα κριτήρια για το χαρακτηρισμό του ως πολιτικού πρόσφυγα, να του απορρίπτεται η αίτηση και να ακολουθούνται τα νόμιμα. Ο ψόγος προς τη Διοίκηση δεν είναι ότι απορρίπτει αιτήσεις που θα έπρεπε να δέχεται - είναι ότι καθυστερεί πάρα πολύ να τις εξετάζει. Είναι απαράδεκτο οι άνθρωποι αυτοί να μένουν σε μια κατάσταση εκκρεμότητας και ουσιαστικά κρατούμενοι για τέσσερις ή πέντε φορές το ανώτατο διάστημα που προβλέπει ο νόμος.

3ο ψέμα: αυτοί που θα λάβουν πολιτικό άσυλο, θα παραμείνουν εγκατεστημένοι στο κέντρο της Αθήνας. Οι περισσότεροι από τους αιτουμένους άσυλο έχουν συγγενείς σε πολλά σημεία της Ευρώπης. Ο λόγος που έρχονται στην Ελλάδα είναι καθαρά γεωγραφικός. Οι περισσότεροι που γίνονται δεκτοί ως πολιτικοί πρόσφυγες (και αποκτούν πλήρες δικαίωμα μετακίνησης στο χώρο Schengen) πηγαίνουν σε συγγενείς τους σε άλλες πόλεις της Ευρώπης. Αντιθέτως, είναι εγκλωβισμένοι στο κέντρο της Αθήνας για όσο εκκρεμεί η απάντηση της Πολιτείας στο αίτημά τους.

Ο απερχόμενος επεχείρησε να κάνει σημαία του και την προτροπή του Συνηγόρου του Πολίτη για απλούστευση της διαδικασίας ανανεώσεως των αδειών παραμονής. Είπε ότι με την προτροπή αυτή γεμίζουμε περισσότερους παράνομους μετανάστες. Φυσικά, και μόνο η επισήμανση ότι πρόκειται για ανανέωση και όχι για χορήγηση αδείας παραμονής καταρρίπτει το επιχείρημα αυτό: πρόκειται για διαδικασίες που αφορούν τους μετανάστες που έχουν ήδη νόμιμη άδεια παραμονής.

Τέλος, ο απερχόμενος εξανίσταται για την αγανάκτηση που εκφράζει ο Γιώργος Καμίνης αναφορικά με τις απάνθρωπες συνθήκες διαβιώσεως των παρανόμων μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Δηλαδή η επίδειξη στοιχειώδους ανθρωπισμού κατηγορείται ως συμβολή στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.

Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει ως αποστολή του την υπεράσπιση του πολίτη απέναντι στη Διοίκηση, ώστε η Διοίκηση να ενεργεί σύμφωνα με το νόμο - και στις ετήσιες εκθέσεις του επισημαίνει τομείς της Διοικήσεως, οι οποίοι δεν εφαρμόζουν το νόμο και κάνει και σχετικές προτάσεις. Ο απερχόμενος έφθασε στο σημείο να εγκαλεί τον Συνήγορο του Πολίτη ακριβώς επειδή έκανε καλά τη δουλειά του, επειδή αγωνίσθηκε για τη νομιμότητα. Η κατηγορία αυτή είναι άλλη μια επιβεβαίωση της γενικής εντυπώσεως που υπάρχει, για την πολύ επιτυχημένη θητεία του Γιώργου Καμίνη ως Συνηγόρου του Πολίτη, αλλά και είναι ενδεικτική του σεβασμού που δείχνει ο απερχόμενος στη νομιμότητα: όταν η παραβίασή της τον βολεύει σε επίπεδο πολιτικό, σε επίπεδο λαϊκισμού, χυδαιότητας και συκοφαντίας, δεν διστάζει καθόλου να την παραμερίσει.

Με άλλα λόγια, και με τη στάση τους και, κυρίως, την πολιτεία τους σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και ασύλου οι δύο υποψήφιοι αναδεικνύουν τις χαώδεις πολιτικές διαφορές που τους χωρίζουν. Το λόγο έχουν πλέον οι δημότες.

Ο απερχόμενος στενοχωριέται που δεν μιλάμε με όσους προπηλακίζουν - αυτούς τους ψηφοφόρους θέλει!

Ο απερχόμενος δήμαρχος δίνει άλλη μια φορά ρεσιτάλ (τόσο, που από τα γέλια - που θα έπρεπε να είναι κλάματα - σχεδόν δεν μπορούμε να ακούσουμε τα όσα μετρημένα λέει ο Γιώργος Καμίνης). Απολαύστε τον!

Από τα πολλά που έχει και αυτή η αντιπαράθεση, ας συγκρατήσουμε δύο:

Το πρώτο είναι ότι ο απερχόμενος δήμαρχος εγκαλεί τον Γιώργο Καμίνη για έλλειψη ψυχραιμίας, επειδή αρνήθηκε να συνεχίσει να διαλέγεται με τους επαγγελματίες "αγανακτισμένους κατοίκους" του Αγίου Παντελεήμονα, οι οποίοι επιλέγουν να εκφράζουν την "αγανάκτησή" τους με προπηλακισμούς και ωμή βία. Ο ίδιος δεν ντρέπεται καθόλου να συσχετίζεται μαζί τους - ούτε ίχνος υπόνοιας κάποιας καταδίκης της παράνομης βίας που ασκούν.

Το δεύτερο είναι η αυτο-αναγόρευσή του σε εθνικό μάρτυρα, σε θύμα του George Soros. Όταν ο κ. Τσίμας του επεσήμανε δύο διεθνείς εκθέσεις που τοποθετούν την Αθήνα ως 25η ανάμεσα στις πρωτεύουσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο απερχόμενος δήμαρχος, χωρίς να κοκκινίσει καθόλου, είπε ευθέως ότι μια από αυτές χρηματοδοτείται από τον Soros, ο οποίος είναι ανθέλληνας και γι' αυτό τα κάνει αυτά! Δηλαδή να μην πιστεύουμε τα ίδια μας τα μάτια, να μην πιστεύουμε ούτε τους άλλους, που τα λένε, διότι δεν είναι ουδέτεροι, είναι ανθέλληνες. Ο απερχόμενος δήμαρχος δεν έχει κάνει τίποτε καλό, η Αθήνα επί των ημερών του είναι χειρότερη και προσπαθεί να αποφύγει εντελώς τη συζήτηση αυτή, επικαλούμενος ξένα σκοτεινά κέντρα!

Πραγματικά, έχει ιδιαίτερη αξία και η συζήτηση αυτή να διαδοθεί, όσοι δεν την είδαν, να την δουν, να αντιληφθούν ανάμεσα σε ποιους υποψηφίους έχουν να επιλέξουν. Στον υποψήφιο του μέτρου, της ηπιότητας, της σοβαρότητας και προπαντός της ουσίας ή στον υποψήφιο του φανφαρονισμού και της συνωμοσιολογίας, τον υποστηρικτή των προπηλακιστών;

Ξεπερνώντας τον απλό λαϊκισμό - επιλέγοντας τη χυδαιότητα, τη συκοφαντία, τη διαστρέβλωση

Ο απερχόμενος δήμαρχος δεν μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται λαϊκιστής. Ο χαρακτηρισμός αυτός είναι πολύ ήπιος γι' αυτόν. Έχει πλέον γίνει χυδαίος συκοφάντης. Δείτε την παρακάτω συζήτησή του με τον Γιώργο Καμίνη.

Σε πολλά σημεία μπορούμε να σταθούμε.

1. Ο απερχόμενος δήμαρχος θέλει να φορτώσει το πρόβλημα των λαθρομεταναστών όχι στην κυβέρνηση, που ασκεί εξουσία, αλλά στο Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος δεν έχει αποφασιστική αρμοδιότητα. Προς το σκοπό αυτό διαβάζει την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη του 2007, στην οποία ο Συνήγορος προτείνει να μειωθούν τα απαραίτητα ένσημα για την ανανέωση της άδειας των νομίμων μεταναστών. Προσπαθεί ο απερχόμενος δήμαρχος να δείξει ότι με αυτό τον τρόπο δήθεν ο κ. Καμίνης ευνοεί την απόκτηση (και όχι την ανανέωση) των αδειών παραμονής.

2. Προσπαθεί την πρόταση του Γιώργου Καμίνη για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης των λαθρομεταναστών να την διαστρεβλώσει, αρνούμενος ουσιαστικά ότι οι άνθρωποι αυτοί μένουν σε συνθήκες ντροπιαστικές για εμάς και τον υποτιθέμενο πολιτισμό μας. Και, επιπλέον, αναφέρεται στους αιτουμένους άσυλο, οι οποίοι αποτελούν εντελώς διαφορετική κατηγορία και οι οποίοι, εάν το δικαιούνται και γίνει δεκτό το αίτημά τους, κατά κανόνα θα φύγουν και από την Ελλάδα - και επικρίνει τον Γιώργο Καμίνη, που ζητεί να εξετάζονται με ταχύτητα τα αιτήματά τους και να μην υποχρεώνονται να μένουν περιορισμένοι πέραν του τριμήνου που προβλέπει ο νόμος. Ας θυμηθούμε πάλι ποιοι είναι αυτοί που ζητούν πολιτικό άσυλο: αυτοί που έφυγαν από τη χώρα τους για να μη τους σκοτώσουν ή τους ακρωτηριάσουν εξ αιτίας των πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεών τους. Αυτούς ο απερχόμενος δήμαρχος θέλει να τους φερόμαστε σαν ζώα, να τους κρατούμε επί μήνες πολλούς, χωρίς να εξετάζουμε εάν έχουν το δικαίωμα (που αναγνωρίζεται από την παγκόσμια νομοθεσία και είναι συνέχεια του ελληνικού θεσμού της ικεσίας) στην παροχή πολιτικού ασύλου.

3. Στο ζήτημα των λατρευτικών χώρων των "ετεροδόξων" (κατά τον ultra-ορθόδοξο απερχόμενο δήμαρχο), ο Γιώργος Καμίνης επέκρινε την Πολιτεία που δεν επέτρεπε στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας και μετανάστες να έχουν δικούς τους λατρευτικούς χώρους και τους εξαναγκάζει να ασκούν κρυφά τις θρησκευτικές τους τελετές. Η προφανής αυτή παραβίαση ενός ανθρωπίνου δικαιώματος δεν συγκινεί τον απερχόμενο δήμαρχο, ο οποίος ζητεί η όποια λατρεία των "ετεροδόξων" να γίνεται εκτός Αθηνών. Μάλιστα φοβάται ότι θα μπορούσε να γίνει τζαμί εκεί κοντά - και θα μολυνόταν, θα μιαινόταν από τις ανίερες λατρευτικές συνήθειες των κακών ετεροδόξων.

4. Και, βέβαια, η χυδαιότητα του απερχομένου δημάρχου αναδεικνύεται και στα όσα προσπαθεί να προσάψει προσωπικά στον Γιώργο Καμίνη. "Πιάνεται" από τη φράση του Γιώργου Καμίνη, ότι θα συναντηθεί με τον Γιώργο Αμυρά, για να δουν πώς θα δουλέψουν μαζί στο Δήμο, για να τον κατηγορήσει ως αλαζόνα, ως θεωρούντα ότι έχει εξασφαλίσει την εκλογή του - ενώ ο Γιώργος Καμίνης του επισημαίνει ψύχραιμα ότι η συνεργασία γίνεται και στην αντιπολίτευση. Ο απερχόμενος δήμαρχος κατηγορεί τον Γιώργο Καμίνη ότι είναι κυβερνητικός και δεν θα είναι διεκδικητικός - αλλά ο Γιώργος Καμίνης του λέει, πολύ σωστά, ότι το μοντέλο που τον εκφράζει δεν είναι ο δήμαρχος με το προτεταμένο χέρι. Ο Γιώργος Καμίνης του υπενθυμίζει ότι ο ίδιος έχει (και ο Δήμος πληρώνει) 99 συμβούλους στο ιδιαίτερο γραφείο του και οι αντιδήμαρχοί του άλλους 97, για να του δώσει ένα απλούστατο παράδειγμα του πώς μπορεί να αρχίσει το νοικοκύρεμα του Δήμου, γιατί μιλάμε για ένα πολύ σπάταλο Δήμο. Ο απερχόμενος δήμαρχος όχι μόνο δεν ντρέπεται, δεν ιδρώνει το αυτί του, όχι μόνο δεν προσπαθεί να βρει κάποια δικαιολογία, αλλά αποδίδει στον Γιώργο Καμίνη "φρασεολογία Ραγκούση".

Η διαφορά στην αγωγή, τη συγκρότηση, το ήθος των δύο υποψηφίων δεν ξέρω αν θα μπορούσε να γίνει πιο εμφανής. Όσοι θέλετε Δήμαρχο άχρηστο, σπάταλο, τραμπούκο, χυδαίο συκοφάντη, έχετε την επιλογή: Νικήτας Κακλαμάνης. Αλλά όσοι θέλετε στο τιμόνι του Δήμου άνθρωπο, που να νοιάζεται για εσάς και για την πόλη, που να νοιάζεται για τα δικαιώματά σας, που προσφέρεται να σας υπηρετήσει, να κάνει τη ζωή σας καλύτερη, ξέρετε ότι έχετε τη μοναδική ευκαιρία να επιλέξετε τον Γιώργο Καμίνη.

Το δημοψήφισμα

Τα πολιτικά κόμματα, η αντιπολίτευση και στο τέλος και ο πρωθυπουργός, ζήτησαν από τους πολίτες να αντιμετωπίσουν τις τοπικές εκλογές ως δημοψήφισμα - δημοψήφισμα για το μνημόνιο και για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, βέβαια, κάθε εκλογική διαδικασία έχει ένα δημοψηφισματικό χαρακτήρα, γιατί κρίνεται πρωτίστως η ικανότητα του προσώπου που κατέχει το αξίωμα, στο οποίο αφορά η ψηφοφορία. 

Έτσι, πράγματι οι εκλογές αυτές πρέπει να είναι ένα δημοψήφισμα. Είναι ένα δημοψήφισμα για την πολιτεία του απερχομένου δημάρχου. Ο ίδιος ο απερχόμενος δήμαρχος προσπαθεί να το παρουσιάσει στρεβλά ως δημοψήφισμα κατά της κυβέρνησης. Έχει αρχίσει να αποκαλεί τον Γιώργο Καμίνη "κυβερνητικό υποψήφιο" και "υποψήφιο του μνημονίου". Είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς την επιλογή αυτή εκ μέρους του απερχομένου δημάρχου: θέλει να αλλάξει το γήπεδο, θέλει να ξεφύγει από τον πραγματικό χαρακτήρα των δημοτικών εκλογών, γιατί οι δημότες που επιλέγουν να δουν τις εκλογές ως δημοψήφισμα για τον ίδιο, εάν ερευνήσουν με στοιχειώδη επιμέλεια τα πεπραγμένα του θα καταλήξουν πολύ εύκολα στο συμπέρασμα: η θητεία του δεν ήταν επιτυχημένη, όπως και να μετρηθεί. Η πόλη έγινε πολύ χειρότερη και ο Δήμος έμενε αδρανής. Δημιουργούσε γραφεία και υπηρεσίες, πραγματοποιούσε δαπάνες, αλλά οι δημότες δεν είδαν χαΐρι και προκοπή από τις δαπάνες αυτές. Ο απερχόμενος δήμαρχος θέλει όλα αυτά να τα βάλουμε σε δεύτερη μοίρα και να ψηφίσουμε με βάση την άποψή μας για την κεντρική κυβέρνηση. Θέλει να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι, αν επανεκλεγεί, θα απαλλαγούμε από το μνημόνιο.

Η αλήθεια, φυσικά, είναι εντελώς διαφορετική: αν κάτι επηρεάσουν οι εκλογές της Κυριακής, είναι το ποια ομάδα θα αναλάβει το Δήμο. Θα επηρεάσουν τη ζωή μας στα μικρά, τα καθημερινά, τα οποία όμως πολύ συχνά μας αφορούν ίσως και περισσότερο από τα μακροοικονομικά μεγέθη. Ο απερχόμενος δήμαρχος επέλεξε να επιμείνει να τον επιλέξετε όχι επειδή έκανε κάποιο έργο, αλλά για να απορρίψετε, διά της επιλογής του, την αντίπαλη υποψηφιότητα, την οποία όλως αυθαιρέτως έχει συνδέσει με την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Να θυσιάσετε την καθαριότητα και την ασφάλεια στην πόλη, τη διαφάνεια, την εξυπηρέτηση των αναγκών σας από το Δήμο, για να στείλετε μήνυμα στην κυβέρνηση και (παράπλευρο όφελος!) τον ίδιο ξανά στο δημαρχιακό αξίωμα.

Ο στοιχειώδης ορθολογισμός, όμως, επιβάλλει ακριβώς το αντίθετο: να ψηφίσετε με ένα κριτήριο - ποιος από τους δύο υποψηφίους θεωρείτε ότι θα κάνει τη ζωή σας καλύτερη τα επόμενα χρόνια. Και, για να το κρίνετε αυτό, θα είναι πολύ χρήσιμο να εξετάσετε, με στοιχειώδη προσοχή, τα έργα και τις ημέρες του απερχομένου δημάρχου. Αν σας ικανοποιούν, αν θέλετε ο Δήμος να συνεχίσει έτσι, τότε θα είναι καλό να τον εγκρίνετε. Εάν, όμως, διαπιστώσετε (όπως κι εμείς) ότι κάνει κακό στην Αθήνα και ότι η αλλαγή στη διοίκηση του Δήμου είναι εκ των ων ουκ άνευ συνθήκη για να βελτιωθεί η ζωή σας, τότε στο δημοψήφισμα για το Νικήτα Κακλαμάνη πρέπει να ρίξετε ΟΧΙ.